Ταξινομημενα - Αταξινομητα
Όταν ανακατευόμαστε με τα πίτουρα, υπάρχει κίνδυνος να… μην δούμε την μπανανόφλουδααααααααααααααα…

Όταν ανακατευόμαστε με τα πίτουρα, υπάρχει κίνδυνος να… μην δούμε την μπανανόφλουδααααααααααααααα…

Έχουμε τη γνώμη ότι η  Τατιάνα Στεφανίδου (όπως και  άλλες 5-10 γνωστές και μη εξαιρετέες φάτσες του γυαλιού) εκπροσωπεί (αν δεν «προσωποποιεί» κιόλας) το αίσχιστο είδος αθλιότητας που έχει κατακλύσει τους τηλεοπτικούς δέκτες εδώ και 15-20 χρόνια (όλως τυχαίως λίγο μετά την έλευση του «εκσυγχρονισμού» και την… παγίωση της «ισχυρής Ελλάδας», εποχή που άλλωστε παρέσχε ευνοϊκές συνθήκες για τη γιγάντωση πλήθους προβληματικών έως και νοσηρών φαινομένων και εκδηλώσεων).
 
Πρωτοπόρος του «μεσημεριανάδικου» η Στεφανίδου, δεν αποτελεί μια ακόμη «χαζοβιόλα» ή «σαχλή» παρουσιάστρια που ακολούθησε την πεπατημένη, αλλά είναι αυτή που κι αν δεν εφηύρε ακριβώς αυτό το είδος τηλεόρασης, ωστόσο το καθιέρωσε και διαμόρφωσε όλα τα ειδοποιά του γνωρίσματα.
 
Προσπαθώντας να αποφύγουμε μια άσκοπη εκτενή υπερανάλυση, θα πούμε ότι όπως τόσα και τόσα θέματα, έτσι και στις Τατιανικές εκπομπές, μπορεί κανείς να διακρίνει την προ και μετά κρίσιν, περίοδό τους.
 
Στα χρόνια της «επίπλαστης ευημερίας» (όπως αποκαλούν σήμερα εκείνη την εποχή οι ίδιοι οι αρχιτέκτονές της, στη μάταιη προσπάθειά τους να απεκδυθούν τις περίπου αποκλειστικές ευθύνες που τους βαρύνουν για τη σημερινή κατάντια) που τότε βέβαια παρουσιάζονταν ως χρόνια εντυπωσιακής οικονομικής προόδου κι αέναης ανάπτυξης (μάλιστα «της μεγαλύτερης σε όλη την Ε.Ε» βεβαίως βεβαίως), τα μεσημεριανάδικα είχαν μοναχά «ψυχαγωγική» στόχευση, αρκούνταν να παρουσιάζουν τα ευρήματα της κλειδαρότρυπάς τους σχετικά με τη ζωή των διασήμων, στήνοντας μάλιστα εκ του προχείρου για τις ανάγκες της θεματολογίας τους και ένα αρχοντοχωριάτικο «εγχώριο τζετ σετ» της (κακόγουστης) πλάκας, αποτελούμενο από «απόλυτες Ελληνίδες σταρ», παίκτες των νιόφερτων τότε ριάλιτι, γόνους πλούσιων οικογενειών, ποπ είδωλα της μιας βραδιάς και τα ρέστα.
 
Ε, ρε και να τολμούσε κανείς να κάνει λόγο για το πιο χυδαίο είδος απόπειρας κοινωνικού αποπροσανατολισμού που επεδίωκε στο σύνολό του αυτός ο «τηλεσκουπιδότοπος». Ποιος είδε τις Τατιάνες και τα Τατιανοειδή και δεν φοβήθηκε! «Άντε από ΄δω βρε θολοκουλτουριάρηδες» ή κάτι παρόμοιας κοπής αφορισμοί, θα ήταν η πρώτη απάντηση που θα ΄παιρνε, αν βέβαια οι βασίλισσες των πρωινών, μεσημεριανών ζωνών ή τα εξαπτέρυγά τους έμπαιναν στον κόπο να απαντήσουν σε αυτούς τους «ξεπερασμένους από την ίδια την εποχή» φορείς των προαναφερθέντων αντιδράσεων. «Στο κάτω κάτω αυτά θέλει ο κοσμάκης» ήταν το επόμενο ακαταμάχητο επιχείρημα, κι ας προτιμούσε – ακόμη και στη μεγάλη «ακμή» των κουτσομπολίστικών – η πλειοψηφία των τηλεθεατών να κλείσει την τι βι ή να χαζέψει την εκατομμυριοστή κονσέρβα μιας χιουμοριστικής τηλεοπτικής σειράς σε άλλο κανάλι, παρά να επιλέξει το «φρέσκο πράμα» της εκάστοτε τηλεκουτσομπόλας και του…εκλεκτού πάνελ της.
 
Όταν τα μνημόνια μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας, η κατάσταση άρχισε σταδιακά να αλλάζει. Στην αρχή το τηλεκαρακατσουλιό παρουσιάστηκε απρόθυμο να το πάρει αλλιώς. Συνέχισε στο ίδιο μοτίβο, με ρεπόρτερ που ψάχνανε στους κάδους τα σκουπίδια των σελέμπριτις για να διαπιστώσουν τις διατροφικές συνήθειες των τελευταίων, με αδιάκοπες αποκαλύψεις για «κερατώματα», διαζύγια διασήμων που θα προκαλέσουν «πάταγο» και τα τοιαύτα. Η γραμμή άμυνας ήταν «υπάρχουν τόσες ενημερωτικές εκπομπές και τόσα δελτία ειδήσεων, ο δικός μας ρόλος παραμένει «ψυχαγωγικός» και σκοπός μας είναι να κάνουμε τον ταλαιπωρημένο «κοσμάκη» να διασκεδάσει λίγο και να «ξεχαστεί» από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω του». Όταν αποδείχτηκε ότι αυτή η «γραμμή» δεν περπατάει, το τιμόνι έστριψε απότομα και τα κουτσομπολίστικα μεσημεριανάδικα προσπάθησαν άτσαλα να παραστήσουν τις εκπομπές ποικίλου ενδιαφέροντος με έμφαση στην κοινωνική ευαισθησία και ανοιχτές κεραίες στις πολιτικές εξελίξεις. Ήταν η ώρα να επισκεφθεί ως κι αυτός ακόμη ο άριστος Κυριάκος Μητσοτάκης την Τατιάνα, για μια πιο χαλαρή κουβεντούλα, προκειμένου να συζητήσουν για τις εντυπωσιακές σπουδές και το ασυναγώνιστο βιογραφικό του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
 
Σε όλη αυτή την περίοδο της μεταμνημονιακής «στροφής στην ποιότητα», η κοινωνικά προβληματική (σόρρι, προβληματισμένη θέλαμε να γράψουμε) Στεφανίδου, ακολούθησε μια συνεπή και πολύ συγκεκριμένη τακτική. Ανάδειξη (χωρίς πολλές φορές να τον προφέρει ή εκφέρει  η ίδια καθότι αυτοαποκαλούμενη «έμπειρη στην τατιανιά», αλλά εκμαιεύοντάς τον από συνομιλητές) ενός φτηνιάρικου, αδιέξοδου, ακροδεξιού, εχθρικού απέναντι στους κοινωνικούς αγώνες, μισαλλόδοξου λαϊκίστικου λόγου, υπερπροβολή του ατομικού μελοδραματικού στοιχείου στη βίωση των ακραίων επιπτώσεων της κρίσης (όπως η καταθλιπτικά υψηλή ανεργία των νέων), ερμηνεία της κατάστασης με όρους συλλογικής ευθύνης ή με όρους γενεών (οι ανεύθυνοι σημερινοί γονείς που κάνανε πάρτι με δανεικά αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα κληθούν να πληρώσουν τα παιδιά τους).
 
Επακόλουθο όλων αυτών ήταν ένα επανειλημμένο ξέπλυμα της χρυσής αυγής που πότε παρουσιαζόταν στην εκπομπή της ως μοναδικό κόμμα με δυναμική επέκτασης της απήχησής του και πότε ως μια επιλογή που κι αν ακόμη  δεν είναι η ιδανική λύση, ωστόσο και τι να κάνεις, χώρια που μάλλον τους χρειάζεται μια δυνατή χρυσή αυγή, ώστε να πάρουν λίγο φόβο μπας και αλλάξουν συμπεριφορά (μιας και εκτός των άλλων η κρίση είναι ζήτημα «συμπεριφοράς» διεφθαρμένων πολιτικών και όχι ζήτημα ενός εγγενώς διεφθαρμένου και βαθιά αντιφατικού οικονομικού κοινωνικού πολιτικού συστήματος).
 
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του τύπου αντιδραστικά λαϊκίστικης και «ηθικολογικής» διαχείρισης της συζήτησης για την κρίση, ίσως είναι το απόσπασμα (λινκ  στο τέλος του σημειώματος) από την παρουσία της νεαρής ηθοποιού Ελένης Λιάσκα, στην εκπομπή της Στεφανίδου στις 25/6/2012 (Στον απόηχο των Κασιδιάρειων γροθιών στην Κανέλλη).
 
Την εβδομάδα που πέρασε, ένα θέμα που εμπεριείχε χρυσή αυγή και Τατιάνα, ξαναβρέθηκε στην επικαιρότητα. Η παρουσιάστρια -μια ενδεικτική τοποθέτηση της οποίας για την τύχη των προσφύγων σε πρόσφατη εκπομπή της λέει «Να μπουν οι μπουλντόζες στο Ελληνικό και να φύγουν οι πρόσφυγες»  (λινκ στο τέλος του κειμένου)  αγωνιώντας προφανώς για την τύχη της «επένδυσης» – ασχολούμενη με την πρόσφατη εισβολή χρυσαυγιτών (όπως αποδείχτηκε) που την είδαν «αγανακτισμένοι γονείς» σε σχολείο του Περάματος, έκοψε στον αέρα (αφού προηγουμένως τον είχε βγάλει φυσικά) το στέλεχος της χρυσής αυγής  Δεβελέκο ενόσω εκείνος ανέλυε την επιχειρηματολογία των… γονέων, που τελικά ήταν μέλη του σκληρού πυρήνα της οργάνωσης.
 
Θεωρούμε ότι αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος (η απόρριψη ακόμη και από την Στεφανίδου του αφηγήματος περί «αγανακτισμένων γονιών») που ο βουλευτής της χρυσής αυγής Λαγός, μήνυσε την παρουσιάστρια επικαλούμενος ως αιτία ή αφορμή τον ισχυρισμό του ότι η εκπομπή τον παρουσίασε να δέρνει μέσα στο σχολείο ενώ κάτι τέτοιο – σύμφωνα με τον ίδιο – δεν συνέβη, άρα η Στεφανίδου πρέπει να δικαστεί για συκοφαντική δυσφήμηση.
 
Ακολούθησαν οι γνωστές τραγελαφικές σκηνές, με την αστυνομία να κυνηγάει να συλλάβει την Τατιάνα, ώστε να παραπεμφθεί στο αυτόφωρο. Αναμενόμενο έπειτα από όλο αυτό το καρναβάλι, ήταν να ανοίξει (στα κοινωνικά δίκτυα τουλάχιστον) μια μεγάλη συζήτηση σχετιζόμενη με τις εξελίξεις. Το ένα ποστ έφερε το άλλο, η παρατηρηθείσα φεϊσμπουκική τάση να λειτουργούμε πολλοί ως «γραφεία τύπου» του εαυτού μας παίρνοντας κάθε τόσο «θέση» για τα τρέχοντα ξαναφούντωσε, τα ζητήματα τέθηκαν, και όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, τα στρατόπεδα διαμορφώθηκαν…
 
Είναι αλήθεια, ότι αυτή ιστορία δεν γίνεται (και καλώς δεν γίνεται ως ένα βαθμό) να περάσει απαρατήρητη:
 
Μια εκπομπή (που μόνο «επιθετική» απέναντι στη ρητορεία της χ.α δεν μπορεί να θεωρηθεί όπως είδαμε παραπάνω) αποκρούει τους ισχυρισμούς για γονείς που δεν θέλουν προσφυγόπουλα στο σχολείο αναδεικνύοντας τον ρόλο της χρυσής αυγής στο επικοινωνιακό ξεδίπλωμα του περιστατικού και κάνει λόγο για τραμπουκισμούς μελών της. Ο υπόδικος με την κατηγορία της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης χρυσαυγίτης βουλευτής Λαγός, μηνύει την παρουσιάστρια ισχυριζόμενος ότι τον συκοφαντεί μιλώντας για τραμπουκισμούς, χωρίς όμως να αρνείται ότι βρέθηκε στον χώρο του σχολείου.
 
Η «πρώτη φορά αριστερή» αστυνομία, που από τη μια δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον να διαπιστώσει αν η παρουσία του υπόδικου Λαγού στο σχολείο συνάδει με τους περιοριστικούς όρους που του έχουν επιβληθεί (απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και ΜΗ συμμετοχή σε δημόσια συνάθροιση, όπως διαβάζουμε στα «Νέα» http://www.tanea.gr/news/greece/article/5221060/apofylakizontai-o-mixaloliakos-kai-o-lagos/ στις 20 Μαρτίου 2015, άλλαξε κάτι κύριοι Κοντονή και  Τόσκα;) «τσακίζεται» από την άλλη αλαφιασμένη να μπουζουριάσει την παρουσιάστρια της προαναφερθείσας εκπομπής, θεωρώντας προφανώς ότι αυτή είναι η αποστολή που προέχει να εκτελεστεί σε μια ευνομούμενη Πολιτεία…
 
Όσον αφορά την ίδια τη Στεφανίδου, η εξέλιξη μας θυμίζει «κλασική περίπτωση» (όπως θα ΄λεγε κι ο μακαρίτης ο Κώστας Τσάκωνας) «εκτροφέα» φιδιού που δαγκώθηκε από το φίδι που για μεγάλο χρονικό διάστημα κανάκευε με στοργή και φροντίδα. Αυτός είναι ο λόγος που δεν αναγνωρίζουμε καμιά «συνεπή» αντιφασιστική στάση στην κυρία.
 
Κι επιπλέον θεωρούμε επικίνδυνη μια (ευτυχώς όχι πολύ διαδεδομένη) αντίληψη που παρατηρήσαμε με βάση την οποία ούτε λίγο ούτε πολύ «η αντίθεση απέναντι στον Λαγό, όλους μας ενώνει». Ούτε η πλευρά της περί ης ο λόγος βασικά, δείχνει να «καίγεται» για καμιά τέτοια «πλατιά αντιφασιστική ενότητα», μιας και όλες αυτές τις μέρες, τόσο εκείνη, όσο και ο σύζυγός της δεν παρέλειψαν να δράσουν με βάση το δόγμα «κοντά στο νου κι η γνώση», μένοντας συνεπείς στη θεώρηση περί «δύο άκρων» και διατυμπανίζοντάς την σε κάθε σχετική ή άσχετη ευκαιρία.
 
Δεν βλέπουμε τέλος, ούτε καμιά μαχόμενη δημοσιογράφο που «αποκάλυψε τραμπουκισμούς και γι΄ αυτό διώκεται…». Σε επίπεδο προσώπων, η φάση μας θυμίζει (αν όχι «οικογενειακό καβγαδάκι τότε) φιλικό «τσακωμό» από αυτούς που εύκολα μπορούν να ξεχαστούν σε λίγο καιρό…
 
Υπάρχει όμως και μια επιπλέον διάσταση στο θέμα, που ξεπερνά τα προαναφερθέντα πρόσωπα: Η άρνηση υιοθέτησης των ισχυρισμών της χρυσής αυγής, μπορεί χοντρά χοντρά να οδηγήσει εύκολα αυτόν που την διατυπώνει στο εδώλιο. Και αυτό είναι εξαιρετικά ανησυχητικό.
 
Χωρίς να καταφεύγει κανείς σε σκεπτικά που μοιάζουν με γκροτέσκ διασκευές του ποιήματος του πάστορα Μάρτιν Νίμελερ, και λένε περίπου «Όταν πήραν την Τατιάνα, δεν αντέδρασα», σίγουρα δύναται (ίσως και να οφείλει κιόλας, αν και αυτό είναι λογαριασμός του καθενός ξεχωριστά )να αντιδρά σε μια τέτοια εξέλιξη (που μπορεί μάλιστα να πάρει χαρακτηριστικά «δεδικασμένου») η οποία αν φτάνει να ταλαιπωρεί τόσο την αναγνωρίσιμη Στεφανίδου, τότε οπωσδήποτε  μπορεί να φτάσει άνετα να φιμώνει λιγότερο προβεβλημένους δημοσιογράφους που θα είχαν ενδεχομένως σκεφτεί να προβούν σε έρευνες ή και σε αποκαλύψεις μη αρεστές για τη χρυσή αυγή. Πολύ περισσότερο, μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να λειτουργήσει εξόχως αποτρεπτικά σε έναν απλό πολίτη που νιώθει την ανάγκη να αντιταχθεί στον κίνδυνο για την ίδια τη Δημοκρατία, τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, που συνεπάγεται η φασιστική απειλή. Και το κυριότερο ίσως: Αυτό τον καιρό (βασικά εδώ και κανά δυο χρόνια και να δούμε για πόσο ακόμα) όλη η ηγεσία της χ.α δικάζεται για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης. Η εικόνα μιας αστυνομίας και μιας Πολιτείας που αδιαφορούν για την τήρηση των περιοριστικών όρων εκ μέρους του Λαγού, αλλά σπεύδουν να συλλάβουν μηνυθείσα από τον ίδιο, δημοσιογράφο, άραγε τι μήνυμα περνάει στους δικαστές ( που στην πραγματική ζωή ποτέ δεν δικάζουν μέσα σε «γυάλα», όσες περί του αντιθέτου πομφόλυγες κι αν επιστρατεύονται στη θεωρία από διάφορους) οι οποίοι θα κληθούν κάποια στιγμή να εκδώσουν την ετυμηγορία τους;
 
Όλα τα παραπάνω, μας κάνουν να πιστεύουμε ότι η βαθιά αντιπάθεια που μπορεί να νιώθει κάποιος/α για τις επιλογές και τη δημόσια εικόνα της Στεφανίδου, δεν θα ΄πρεπε να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στο να εκφράσει την αντίθεση, τη διαφωνία, αλλά και την αγανάκτησή του για το «κυνήγι μαγισσών» της περασμένης εβδομάδας. Παραμένουν όμως, κάποια ζητούμενα:
 
Ένα είναι η διατύπωση της αντίθεσης στην προαναφερθείσα πρακτική του «κυνηγιού» με τρόπο που να μην αφήνει κανένα περιθώριο (καλοπροαίρετης ή ακόμα και… προβοκατόρικης) παρερμήνευσης για «μετωπική συμπόρευση» με την Τάτι, ενάντια στον φασισμό. Και μάλιστα με τρόπο συνοπτικό και περιεκτικό, χωρίς να χρειάζεται να γράψει κανείς πέντε έξι σελίδες, όπως κάναμε εμείς.
 
Κι ένα άλλο, είναι το ρίζωμα της πεποίθησης, ότι η μάχη απέναντι στην απειλή που συνιστά η χρυσή αυγή, δεν δίνεται τόσο πολύ με όρους διατύπωσης προσωπικής άποψης σχετικά με τα επικοινωνιακά τρικ στα οποία κάθε τόσο προβαίνει (δεν είναι κακό να μην αφήνουμε ούτε αυτά να πέσουν κάτω), αλλά κυρίως με όρους συλλογικούς, μαζικούς και ταξικούς. Η συμμετοχή μας στη μεγάλη πανευρωπαϊκή κινητοποίηση ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό στις 18 Μάρτη, είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη επιλογή σε αυτή την κατεύθυνση.
 
 
 
ΥΓ: Θυμόμαστε πολύ έντονα να ακούμε σε αστικό λεωφορείο τα παρακάτω την επομένη των εκλογών του Μαϊου 2012, οι οποίες  πιστοποιούσαν την εισβολή της χρυσής αυγής στην κεντρική πολιτική σκηνή: «Έλα μωρέ, τους παρουσιάζουν σαν θηρία. Εγώ είδα κάποιους από αυτούς στην Τατιάνα σήμερα και ήταν μια χαρά παιδιά». Δεν είχαμε δει την εκπομπή, ούτε τη βρήκαμε στο νετ, οπότε δεν μπορούμε να ΄μαστε σίγουροι. Μπορεί δηλαδή και να μπέρδεψαν τις εκπομπές αυτοί που το ανέφεραν. Φυσικά, δεν θα μας έκανε καμιά εντύπωση να είχε όντως φιλοξενήσει η Τάτι χρυσαυγίτες, ήδη από την επομένη του «εγέρθουτου».    
Η ηθοποιός Ελένη Λιάσκα, συγγραφεύς μιας -το λιγότερο – εξαιρετικά αβανταδόρικης για τη χρυσή αυγή διαδικτυακής ανάρτησης, καλεσμένη στην εκπομπή της Τάτι, τον Ιούνιο του ΄12.
 https://www.youtube.com/watch?v=n2qS501rJaE
Η Τάτι εκφράζει άποψη για την πρόοδο της «επένδυσης στο Ελληνικό» που εμποδίζεται από την… ύπαρξη προσφύγων.
https://olympia.gr/2017/01/04/%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CF%84/
 

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ…


Ετοιμάζεται το επετειακό για τα τριαντάχρονα του Ευρωμπάσκετ και την καταιγιστική (και σε μεγάλο βαθμό άσκοπη) πολυλογία που συνόδευσε την επέτειο.

Επειδή ερωτήθημεν σχετικώς, απαντάμε.

… KAI SOUNDTRACK ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ